سهره طلايي سر خاکستري

 

 نام راسته : passeriformes

نام خانواده : fringillidae

نام علمي :caniceps carduelis carduelis

نام انگليسي : Grey-headed goldfinch

ساير نام هاي محلي : سهره کرماني ، سهره حلب

 

مشخصات عمومي :

پرندگاني کوچک جثه و به طول 13 تا 14سانتيمتر بوده و بسيار شبيه به سهره معمولي هستند . در حقيقت اين پرنده زيرگونه اي از سهره معمولي مي باشد . از نظر عادات و رفتار بسيار شبيه به سهره معمولي بوده و خارج از فصل توليد مثل به صورت مخلوط با سهره معمولي در کشتزارها و ساير مناطق ديده مي شوند . رنگ عمومي بدن خاکستري بوده و صورت قرمز ، بال هاي سياه با نوار بالي زرد رنگ ، پاهاي تيره رنگ و منقار مخروطي بزرگ از ساير خصوصيات اين پرنده مي باشد . تفاوت اين پرنده با سهره معمولي عدم وجود رنگ سياه و سفيد در سر و گونه ها بوده و روتنه خاکستري رنگ مي باشد . منقار اين پرنده اندکي از منقار سهره معمولي بزرگ تر است .

 

 

تفاوت پرنده نر و ماده :

پرنده نر و ماده بسيار مشابه مي باشند ولي تفاوت هايي نيز دارند که به شرح ذيل مي باشد .

1- تنها پرنده نر آواز مي خواند و آواز ماده آرام و کوتاه بوده و بسيار به ندرت شنيده مي شود .

2- منقار پرنده نر غالباً بلند تر از منقار پرنده ماده مي باشد .

3- سرخي صورت در پرنده نر وسعت بيشتري نسبت به پرنده ماده دارد .

4- سبيل پرنده نر به رنگ سياه براق مي باشد در حالي که سبيل پرنده ماده دودي و يا بور است .

5- شانه بال در پرنده نر سياه رنگ بوده ولي در پرنده ماده سياه متمايل به خاکستري مي باشد .

 

مشخصات پرنده جوان :

پرنده جوان مشابه جوجه سهره معمولي مي باشد و فاقد سرخي صورت بوده و رگه هاي تيره در ناحيه سينه آن ديده مي شود . جوجه سهره حلب نسبت به جوجه سهره معمولي خاکستري تر ديده مي شود .

 

محل زندگي و ساير مشخصات :

در پارک ها ، باغ ها ، نواحي جنگلي وساير مناطق مستعد زندگي مي کند و لانه خود را در ارتفاع 5/1 تا 20 متري از سطح زمين و در ميان شاخ و برگ درختاني از قبيل صنوبر ، توس ، نارون ، افرا ، بلوط ، کاج ، سيب ، گلابي ، گيلاس و زرد آلو مي سازد . گاهي در سرو کوهي نيز آشيانه مي سازد .لانه توسط ماده ها ساخته مي شود و از علف هاي باريک و خشک و مواد گياهي به خصوص از درخت تبريزي و مواد مو مانند در ساخت لانه استفاده مي شود . لانه بين 7 تا 12 روز ساخته مي شود . بين 3 تا 5 و معمولاً 4 تخم در ميانه هاي ماه آپريل تا آگوست مي گذارد . پرنده ماده بين 12 تا 13 روز روي تخم ها مي خوابد . هم پرنده نر و هم پرنده ماده در تغذيه جوجه ها نقش دارند .جوجه ها بعد از 12 روز آماده پرواز مي شوند . سهره حلب 2 بار در سال توليد مثل مي کند . اين پرنده در پاييز و زمستان در دسته هايي بالاي 12 عدد ديده مي شود .

 

 

پراکنش :

در کشور ما این پرنده در نواحی شرقی ، شمال شرقی دیده شده و تولید مثل می کند و در فصل پاییز و زمستان در برخی نواحی مرکزی و غربی نیز دیده شده است .

 

تغذيه :

از انواع دانه ها تغذيه مي کند و  علاقه زيادي به دانه آفتابگردان و گلرنگ دارد و در پاييز و زمستان در حاشيه مزارع آفتابگردان بيشتر ديده مي شود . بهترين غذا براي نگهداري اين پرنده در قفس همان جيره غذايي سهره معمولي يعني شاهدانه است .

 

آواز :

آواز سهره حلب بسيار مشابه آواز سهره معمولي بوده و شامل چهچه ها و تحرير هاي زيبا مي باشد . آواز نسبت به سهره معمولي اندکي تند و تيز تر بوده و صداي آن نسبت به آواز سهره معمولي زير تر بوده و گاهاً تنوع کمتري هم دارد . ولي به هر حال سهره اي خوش آواز بوده و در تمام طول سال نيز آواز مي خواند .

 

هيبريد :

همانند سهره معمولي اين سهره نيز قابليت تلقيح با انواع ديگر سهره ها و قناري را دارا است .

 

منبع  http://iraniansongbirds.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386 و ساعت 13:18 |
سلام

از کلیه ی دوستانی که علاقه مند به همکاری با بنده هستند درخواست

می کنم عکس و مطالب خودشان را به ایمیل من ارسال کنند تا به

اسم خودشان در وبلاگ درج شود با تشکر

 

e.aghadadashi@gmail.com

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در سه شنبه بیست و دوم آبان 1386 و ساعت 23:35 |

بیماریهای دستگاه ادراری - تناسلی در پرندگان زینتی

در پرندگان قفس ، کلیه ها در ناحیه ی لگن و در بین مهره ها فرو رفته است و این موجودات فاقد مثانه می باشند و از این رو ادرار همراه با مدفوع از بدن خارج می گردد . مدفوع پرندگان شامل دو قسمت متمایز است . قسمتی که در وسط قرار دارد به رنگ سفید بوده و قسمتهای کناری به رنگ سیاه یا سبز  و یا قهوه ای دیده می شود ، که هنگام بیماری و پیدایش اختلال در سلامت پرنده ، در فرم و رنگ و شکل مدفوع تغییراتی حاصل می گردد . یکی از عوامل که کار کلیه ی پرندگان را مختل می سازد نمک است که در تغذیه با شن های آغشته به نمک ساحل و یا مصرف غذاهای شور این عارضه را بدنبال می آورد . طوطی که در زمره ی پرندگان قفس به حساب می آید قدرت تحمل بدنش نسبت به نمک زیاد بوده و به ندرت اتفاق می افتد که این حیوان در اثر مصرف نمک دچار عارضه ی کلیه بشود ، مگر آنکه مقدار نمک فوق العاده فزونی یابد که این افزایش مسلما هر موجود زنده ای را با ناراحتی مواجه می سازد .

در مقابل قناری از جمله پرندگانی است که نسبت به نمک مصرفی حساسیت فراوانی را از خود نشان می دهد و از این رو باید مطلب فوق بسیار با اهمیت تلقی شود و دقت بعمل آید تا غذاهای نمک دار در اختیار پرنده قرار نگیرد .

به هر ترتیب ، در مواردی که مدفوع از حالت طبیعی خارج گردیده و خصوصیات یاد شده را نداشته باشد بهتر است با دامپزشک مشورت به عمل آید و علت پیدایش اختلال در کار کلیه ها دقیقا مورد بررسی قرار گیرد . در دوره ی درمان ، پرنده به محیط گرم حدود ۳۲ درجه سانتی گراد نیاز دارد و رژیم غذائی که در این گونه موارد توصیه می شود عبارت است از : جیره ای که از نظر مقدار پروتئین فقیر بوده و در مقابل از سبزیجات و میوه استفاده ی بیشتری به عمل آید .

به طور کلی نشانه های وجود اختلال در کار کلیه ها عبارت است از : عطش و مصرف آب زیاد ، افزایش مقدار ادرار(وجود مواد آبکی در مدفوع ) اسهال دائمی یا متناوب همراه با کمی آب بدن ، رسوب مواد تشکیل دهنده ی ادرار در زیر پوست پاها و ران و مفاصل و بالها و تحلیل رفتن عضلات ران .

علل ایجاد اختلال در کار کلیه ها ممکن است عفونت و یا عوامل غیر عفونی باشد که علل غیر عفونی شایع تر از اولی است و نقرس یکی از نمونه های بارز آن بشمار می آید .

یکی از عوارضی که نسبتا شایع بوده و موجبات ناراحتی پرندگان قفس را به وجود می آورد توقف تخم در لوله های مربوط به انتقال تخم پرنده از تخمدان به کلوآک (ناحیه ی مقعد ) می باشد که علت پیدایش آن می تواند عفونت ، انقباض دهانه خروجی و یا عدم رشد لوله های اویدوکت ( oviduct) و یا در پاره ای از موارد نیز پیدایش و رشد غده در کانال های مزبور باشد . در اینگونه موارد معمولا کوشش پرنده برای خارج کردن تخم بی اثر می ماند و تلاشهای مداوم او موجب خستگی شدید و درماندگی پرنده می گردد و سرانجام به مرگ حیوان منتهی می شود .

در کلینیک پرندگان کوچک ، با توصل به فنون مخصوص و عملیات کمکی ، به نحوی تخم را خارج می کنند و در صورتیکه تمهیدات یاد شده به موفقیت نیانجامید از تخم پرنده صرف نظر می شود و با تدابیر لازم ، تخم را قطعه قطعه خارج می سازند .  

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در دوشنبه بیست و یکم آبان 1386 و ساعت 21:8 |

1- اولا که سهره بايد ذات دار يعني پررو و حريص باشه . تشخيص ذات دار بودن سهره به شناخت و تجربه افراد بر ميگرده اما در کل بخوام بگم سهره هاي مناطق سرد سيري يعني غرب کشورخيلي بهتر هستن . ( البته بنده به خاطر علاقه ي زياد براي تهيه ي اين نوع سهره به دنبال صيدشان به مناطق سرد سيري هم رفته ام )

2- بهترين زمان جفت اندازی سهره موقعي است که نوک پرنده ي شما کاملا سفيد شده يعني خط مشکي روي نوک محو شده باشد که نشانگر شور و مستي سهره ميباشد .

3- سهره به علت اينکه از طبيعت گرفته و به قفس منتقل ميشود به مرور زمان چند مشکل پيش روخواهد داشت . چون اين پرنده وحشي است و در طبيعت در فصل مشخصي جفت گيري مينمايد وقتي به قفس منتقل ميشود و مدت زيادي در آنجا تنها محبوس ميشود به مرور زمان فصل ها را گم ميکند يعني با اينکه مست شده و بلند آواز ميخواند اما در زمان جفت اندازي نسبت به ماده قناري عکس العملي نشان نميدهد و فقط ماده را از خود دفع ميکند .(در واقع فصل جفتگيري را گم ميکند)

4- سهره ها وقتي در قفس هستند مسلما حرکت و جست و خيزي که در فضاي آزاد دارند را نخواهند داشت و دانه هايي که درطبيعت موجود است را ما نميتوانيم در اختيارش بگذاريم . تنها دانه اي که به عنوان غذا ما به سهره ميدهيم شاهدانه ميباشد که اين دانه چربي زيادي دارد و تمام نيازهاي تغذيه اي پرنده را تامين نميکند پس دو مشکل بسيار مهم که مانع از جفت خوردن سهره با قناري است به وجود مي آيد . اول اينکه سهره ي شما با خوردن شاهدانه روز به روز چاق تر شده تا جايي که تمام بدن پرنده تان مخصوصا مخرجش را چربي فرا خواهد گرفت در واقع سهره شما تواناييه پشتگيري از ماده قناري را از دست خواهد داد .( براي امتحان اين موضوع ميتوانيد سهره را با دست گرفته و مخرجش را بررسي کنيد تا پي به اين امر ببريد) مورد دوم اينکه سهره ي شما با خوردن شاهدانه به مرور زمان حتي اگر چاق هم نشود مطمئن باشيد از نطفه خواهد رفت .

5- براي جلوگيري از چاقي و اطمينان از نطفه داشتن سهره دو راه ساده وجود دارد . اول اينکه هميشه مقداري کمي ماسه کف رودخانه براي خوردن در اختيار پرنده بگذاريد دوم هم استفاده از پودرهاي مولتي ويتامين يا ويتامين ای بسيار بسيار درسلامت جنسي پرنده تان موثر است .

6- به حرف هايي از قبيل چيدن دم قناري جهت کوتاه شدن قدش يا کوتاه کردن پرهاي مخرج سهره يا رنگ کردن ماده هاي رنگ روشن با رنگ مو و آب تره براي نترسيدن سهره يا در جاي تاريک قرار دادن اين دو پرنده و خيلي چيزهاي ديگه که گوش بنده از اين حرفها پر شده اصلا اعتنا نکنيد چون خرافات است.

*در نهايت به اين نتيجه ميرسيم که بهترين سهره براي جفت کردن با قناري سهره ايست جوان ترجيحا جوجه ي همان سال که خوب پذيرايي شده و نه چاق باشد و نه پيرو بي نطفه *.(همانطور که ميدانيد هر پرنده اي که چاق شده باشد چه سهره و چه قناري اصطلاحا اصلا رو نمي آيد يا بالا نمي آيد که بخواهد جفت هم بشود)

با اين مواردي که عرض کردم هم منطقي و علمي و هم تجربه چند تن از افراد خبره و پيشکسوت در امر سهره و قناري ميباشد مطمئن باشيد در صورت فراهم کردن شرايط ميتوانيد از سهره و هر رنگ و اندازه ماده قناري اي که ميخواهيد جوجه به عمل بياوريد

منبع http://www.canaryalireza.ir

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 20:17 |
 

برای دیدن تصاویر حیوانات اینجا کلیک کنید 

 

برای دیدن تصاویر حیوانات اینجا کلیک کنید 

 

 

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 20:0 |

انواع دانه های مورد استفاده برای قناری

دقت در تنظيم يك رژيم غذايي متعادل و استفاده از دانه هاي مخلوط و رعايت اعتدال در خوراندن آن ، موجب مي شود تا ضمن استفاده پرنده از خواص مفيد دانه ها ، به عوارض ناشي از مصرف زياد آنها نيز مبتلا نگردد. بهتر است براي اين منظور از ظروف انگشتي مخصوصي كه در فروشگاهها نيز وجود دارد استفاده كرده و در هر نوبت يك قاشق چايخوري از دانه مورد نظر به قناري داده شود.

۱.دانه ها با طبیعت گرم :

تخم كتان كه به دانه قناري مشهور است طبيعتي گرم دارد و حاوي انواع ويتامين و تركيبات كربو هيدرات و املاح معدني مي باشد.

تخم شلغم طبيعتي گرم داشته و سرشار از ويتامين C و املاح معدني و ضد چاقي بوده و برطرف كننده سرماخوردگي و آسم مي باشد.
 تخم منداب طبيعتي گرم دارد و سرشار از املاح معدني بوده و مانع از پيچيدن تخم در شكم قناري مي شود.
تخم گشنيز
طبيعتي گرم داشته و اشتها آور و ضد انگل است.
تخم
شاهدانه طبيعتي گرم دارد . پرچرب و محرك است و بهتر است در جيره غذايي قناري كمتر وارد شود.
تمامي اين دانه ها براي قناريها قابل استفاده مي باشند اما اگر
توازني بين مخلوط اين دانه ها وجود نداشته باشد ميتواند موجب بيماري پرنده گردد.

۲.دانه ها باطبیعت سرد:

تخم ارزن طبيعتي سرد و خشك دارد و دانه ايي است قليايي و سرشار از پروتئين و منبعي غني از ويتامين A و فسفر و املاح معدني گوناگون.

تخم كاهو كه طبيعتي سرد دارد و داراي املاح معدني غني ، تامين كننده آهن ، اشتها آور ، ضد يبوست و بر طرف كننده برونشيت است.
تخم خرفه
طبيعتي سرد دارد و داراي املاح معدني بوده و خاصيت تمييز كنندگي دستگاه گوارش و ضد انگل روده را دارد.
تخم كلم قمري
طبيعتي سرد دارد و داراي املاح معدني مفيد بوده و يك پاك كننده موثر است

تخم اسفرزه نيز داراي طبيعتي سرد بوده و حاوي املاح معدني و ويتامين هاي مختلف مي باشد.

۳. دانه ها باطبیعت معتدل:

تخم چغندر اين دانه معتدل مي باشد و سرشار از ويتامينها و املاح معدني بوده و خاصيت پاك كنندگي دارد.

خواص میوه ها و سبزیجات
در استفاده از سبزيجات و ميوه ها بايد توجه داشت كه قبل از استفاده ،
آنها را كاملا شسته و تمييز كرده و ورطوبت آنها گرفته شود. سبزيجات و ميوه ها بايد بدون لك بوده و مانده و پلاسيده نباشند
.
ميوه ها و سبزيجات را ميتوان
هفته اي يك تا دو بار در جيره غذايي قناريها استفاده كرد.
جوانه ها كامل ترين و حيات بخش ترين غذاها هستند
. دانه ها در هنگام جوانه زدن ،‌مملو از ويتامينها و پروتئين ها ، املاح معدني غني ، كربوهيدراتها و قندهاي طبيعي شده و براي مصرف قناريها و مخصوصا جوجه هاي يكماهه بسيار مفيد هستند.
مصرف سبزيجات و ميوه
هاي تازه نيز در جيره غذايي قناري بايد وجود داشته باشد اما طبق يك برنامه منظم .
در اين بخش درباره خواص و طبيعت بعضي از سبزيجات و ميوه ها توضيح
ميدهيم:
برگ كاهوي
بدون رطوبت تامين كننده كلسيم و آهن و اشتها آور و ضد يبوست مي باشد. برگ كاهو طبيعتي سرد دارد.
برگ تازه و جوان اسفناج
،‌ طبيعتي معتدل داشته و تامين كننده آهن و ضد يبوست مي باشد.
برگ و ساقه كرفس
نيز طبيعتي گرم داشته و حاوي سديم ، پتاسيم و كلسيم مي باشد و به مقدار كم به قناريها داده مي شود.
برگ گشنيز تازه
طبيعتي سرد داشته و حاوي ويتامين C و A و املاح معدني مي باشد.
برگ تيزك شاهي
نيز طبيعتي گرم دارد و حاوي ويتامين C ، كلسيم و يد بوده و ضد آسم مي باشد.
برگ تيزك آبي
نيز همان خاصيت تيزك شاهي را دارد اما مقدار يد آن بيشتر مي باشد و در درمان برونشيت و آسم بسيار مفيد است.
سيب درختي شيرين
طبيعتي معتدل دارد و سرشار از ويتامينهاي گوناگون بوده و در درمان يبوست و اسهال مفيد است.
گلابي
طبيعتي معتدل داشته و مملو از ويتامين ها و املاح معدني مي باشد.
پرتقال شيرين
طبيعتي معتدل دارد و حاوي ويتامين C و املاح معدني مي باشد و در بهبود و درمان بيماري آسم و سرماخوردگي و برونشيت ميتوان از آن استفاده كرد.
هويج تازه
طبيعتي گرم دارد و سرشار از ويتامين A و املاح معدني و رنگدانه است كه جلا دهنده پرهاي قناري مي باشد.
چنانچه مقداري پوست خشك شده ي تخم مرغ را كوبيده و هر 15 روز كمي
از آن را به قناريها بدهيد باعث مي شود تا علاوه بر صحت مزاج ، قناريها ي ماده در فصل تخم گذاري ، تخم بدون پوسته نگذارند و به يبوست نيز مبتلا نشوند.

منبع http://www.saman-ghanari.blogfa.com/

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 19:59 |
برای تولید سهره قناری موارد ذیل را میتوان انجام داد  :

۱-سهره نر با سن ۴سال و حتی بیشتر که رام بوده و آرام میباشد تهیه فرمایید۰
۲-سهره نر را  بصورت تنها در محلی که پرنده دیگری را نبیند نگهداری نمایید۰
۳- مقدار کم غذای تخم مرغی برای سهره در نظر بگیرید و حداقل درهفته سه روز این غذا را در اختیار سهره قرار دهید . تغدیه اصلی سهره با شاهدانه باشد و مقدار کم هفت تخم نیز دردسترس او قرار دهید
۴- سهره مذکور میباید مست شود و بصورت مرتب آواز خوانی نماید . آواز خوانی باید به نحوی باشد که زمانیکه قفس سهره را دست خود دارید پرنده بازهم آواز بخواند. بقول معروف پرنده پرو شود۰ظرف مخصوص آبتنی بصورت یک روز درمیان در دسترس سهره قرار داده شود

۵- یک قناری ماده که از لحاظ جثه درشت نباشد را انتخاب نمایید .قناری ماده چنانچه از نژاد مخلوط قناری رنگی - حمال - با قناری فری باشد مناسب تر خواهد بود .
۶-قفس قناری ماده را برای مدتی در میان قفس دو قناری نر مست که قرص میخوانند قرار دهید بنحوی قفس را بپوشانید که قناری ماده . نرها را نبیند۰

۷- داخل قفس ماده یک لانه مناسب قرار دهید. ظرف مخصوص آبتنی بصورت یک روز درمیان در دسترس قناری  قرار داده شود ۰

۸- قناری ماده زمانیکه کاملا آماده شد و تمایل به جفت گیری و لانه سازی را نشان داد به محلی که قفس سهره قرار دارد ببرید و قفس او را درکنار قفس سهره قرار دهید۰

۸- چنانچه سهره مناسب بوده ومست باشد مانند قناری نر می تواند با آواز خوانی ماده را بسمت خود جذب نماید۰

۹- بعد از حدود ۳ روز - به تشخیص شما هم بستگی دارد - سهره را بداخل قفس قناری ماده وارد کنید ۰

۱۰- توصیه میکنم برای اینکه یک سهره مناسب داشته باشید همواره در بین قناری های ماده که بصورت مجزا از نرها نگهداری میکنید جوجه سهره پرورش دهید که طی دوران رشد خود بتواند براحتی با قناری ها خو بگیرد و قناریهای ماده نیز به سهره عادت کنند۰

۱۱ - کار بسیار دشواری در پیش دارید صبور باشید ۰

سره قناری

منبع http://canaryalireza.blogfa.com

 

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 19:46 |
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12

براي نگهداري از ماهي گوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند.
خانواده گوپي
گوپی ها از وابستگان مولی ها، پداتی ها و دم شمشیری ها هستند که نام خانواده این گونه Poeciliidae می باشد. همه آنها زنده زا هستند به این معنی که بچه زا می باشند. این ماهیها گونه هایی هستند که بین آنها سازگاری وجود دارد. بنابر این شما می توانید آنها را در کنار هم بدون هیچ خطری نگهداری کنید.
ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند.

از گوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد.
شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید.
هیچگاه به آنها بیشتر از آنچه که در 1 دقیقه می توانند بخورند غذا ندهید. باقیمانده غذايي که خورده نمی شود تجزیه شده و مخزن را آلوده می کند. اگر بخشي از غذاي آنها خورده نشد، آنها را جمع آوری کنید. به گوپی هایتان در وعده های کمتر مثلا 2 دفعه در طول روز غذا دهید.

گوپیها را با ماهی Betta (نوعی ماهی آکواریومی) یا دیگر ماهیهایی که جنبش و حرکت کمی دارند نگهداری نکنید زیرا آنها به باله های خودشان صدمه خواهند زد. همچنین ممکن است به خودشان آسیب برسانند.
بنابراین بهترین راه این است که چندین گوپی را بصورت زوجی برای کاهش حالت تهاجمی و جنگجویی ماهیها در آکواریوم با هم نگهداری کنید.
ماهی گوپی نر باله های بلندتر با رنگهای جالب توجهی دارد و بقیه خصوصیات ظاهری اش نسبت به ماده که معمولا بزرگتر است برابری دارد.
گوپیها در آبهایی که کیفیت بهتری دارد سالم تر خواهند بود. برنامه غذایی مناسب همراه با آبی که زود به زود تعویض شود محیطی سالم تر را ایجاد می کند. بهترین مقدار تعویض 10 تا 15 درصد آن هر هفته یا 20 تا 25 درصد در هفته های بعد توصیه می گردد.
تکثیر گوپی ها خیلی آسان است. در حقیقت تنها چیزی که نیاز است یک نر همراه 2 ماده می باشد. حال ممکن است این سوال در ذهن شما بوجود آید که چرا فقط 1 ماده مورد نیاز نیست؟ این مسئله به این خاطر است که گوپی های نر بیشتر وقت و نیرویشان را صرف جلب توجه کردن ماده ها می کنند. بنابراین بهتر است که در ازای 1 نر دو ماهی ماده موجود باشد تا ماده ها هر از چند گاهی فرصت استراحت داشته باشند.
گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند.

ما توصیه می کنیم که ماهی های ماده باردار را از داخل ماهي دان به مخزن زایشگاه برای تولد بچه هایشان انتقال دهید.

اگر بعد از تولد نوزادان، بالغين را از داخل جعبه زایمان خارج نکنید، بزرگترها، نوزادان را خواهند خورد (حتی اگر مادرشان باشد).

اين ماهي با ساير ماهیهایی که همگی در رده زنده زا ها هستند مانند:
تتراها، رازبوراها، گورامی ها، ماهیان رنگین کمان، گریدوراس ها، پلکوها، لوچ ها، گورامی دارف (کوتوله) و گربه

منبع http://iranaqua.blogfa.com

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 18:59 |

زايمان و اولين ماه بعد از زايمان دوره بحراني گاوهاي شيري مي باشد بنابراين مديريت صحيح گاوهاي خشك نقش مهمي در كنترل بيماريهاي متابوليكي در زايمان يا دوره نزديك به زايمان را بر عهده دارد، مسائل عمده بوجود آورنده اين اختلالات متابوليكي كه با يكديگر در ارتباط هستند از مسائل مديريتي تغذيه ناشي مي گردند.


اختلالات عمده متابوليكي در گاوها تازه زا عبارتند از:

1- تب شير
2- ادم يا خيز پستاني
3- كتوزيس
4- سندرم كبد چرب
5- جفت ماندگي
6- جابجايي شيردان
7- اسيدوزيس
8- لنگش (Laminitis)

تب شير:
تب شير يا فلج ناشي از زايمان يكي از اختلالات متابوليكي معمول در دوره زايمان مي باشد منظور از بيماري تب شير داشتن تب واقعي نيست. بروز تب شير در گاو با سن دا م مرتبط مي باشد و اكثراً در گاوهاي پر توليد با سن بالا ديده مي شود. در حدود 75 % از موارد بروز تب شير 24 ساعت و حدود 5% آن 48 ساعت بعد از زايمان روي مي دهد.

علايم عمومي بروز تب شير:
- از دست دادن اشتها
- عدم فعاليت دستگاه گوارش
- سرد شدن گوشها و خشك شدن پوزه
علايم اختصاصي بروز تب شير:
- عدم تعادل حين راه رفتن
- زمين گير شدن گاو كه اين حالت در سه مرحله انجام مي گيرد:
- ايستادن همراه با لرزش
- افتادن روي سينه
- افتادن روي پهلو و بي اعتنا بودن به تحريكات محيطي
تغييرات عمده در خون گاو مبتلا به تب شير شامل كاهش سطح كلسيم خون است, حد طبيعي كلسيم در خون گاوهاي خشك 8- 10 ميلي گرم در 100 ميلي ليتر خون مي باشد، كه اين مقدار در حين زايمان به كمتر از 8 ميلي گرم در 100 ميلي ليتر خون مي رسد. در گاو مبتلا به تب شير سطح كلسيم خون به ترتيب در سه مرحله ذكر شده به 5/6, 5/5 و 5/4 ميلي گرم در 100 ميلي ليتر خون كاهش مي يابد كه اين كاهش سطح كلسيم خون همراه با كاهش فسفر و افزايش سطوح پتاسيم و منيزيم خون مي باشد.
سطوح كلسيم خون در گاوهاي مبتلا به تب شيربه ترتيب شامل موارد ذيل مي باشد:
گاو با شير دهي طبيعي 4/8 – 2/10 mg/dl
زايمان طبيعي                8/6 – 6/8 mg/dl
بروز تب شير خفيف          5/7 –9/4 mg/dl
بروز تب شير متوسط        8/6 –2/4 mg/dl
بروز تب شير شديد          7/5 –5/3 mg/dl
علل بروز تب شير:
تب شير در اثر خروج كلسيم از طريق شير بعد زايمان همراه با ناتواني گاو در متعادل نگه داشتن سطح كلسيم خون روي مي دهد. ناتواني گاو نسبت به تغيير متابوليسم كلسيم احتمالاً در اثر عدم تعادل كلسيم, فسفر و منيزيم و افزايش سطح پتاسيم ايجاد مي شود بطور كلي تب شير با تعادل آنيونها و كاتيونها در ارتباط مي باشد. گاو شيري كلسيم مورد نياز خود را از دو منبع تامين مي نمايد: استخوان و جذب كلسيم از دستگاه گوارش.
در بدن تعادل كلسيم توسط هورمون پاراتيروئيد تنظيم مي گردد و كاهش سطح كلسيم خون باعث آزاد سازي اين هورمون مي شود، اثرات عمده اين هورمون حركت كلسيم از استخوان به طرف خون است. آزادسازي هورمون پاراتيروئيد در گاو مبتلا به كمبود كلسيم موجب تحريك 1و25 دي هيدروكسي (ويتامين D ) مي شود كه باعث افزايش جذب كلسيم در روده كوچك ميگردد. فرم فعال ويتامين D در گاو مبتلا به تب شير افزايش مي يابد ولي تأخير در پاسخ به افزايش اين ويتامين مانع تأثير مناسب آن مي گردد.
درمان:
روش مناسب براي درمان بيماري تب شير تزريق وريدي محلول گلوكونات كلسيم مي باشد. از ديگر روشها مي توان تجويز خوراكي 100 گرم كلريد آمونيوم بمدت 204 روز و يا بلوسهاي حاوي كلسيم بالا ( gr75) هشت ساعت قبل از زايمان را نام برد. گاوهايي كه به درمان جواب مثبت نمي دهند مي توان 800-700 گرم Epsom يا سولفات دومنيزي محلول در آب را به گاو داد تا علاوه بر تأمين منيزيم، سموم موجود در روده را نيز دفع نمايد.
پيشگيري:
راه سنتي پيشگيري از بيماري تب شير شامل محدود نمودن مصرف كلسيم در دوره خشكي گاو مي باشد تا اينكه گاوها نسبت به كمبود كلسيم سازگاري يافته و توانايي مناسبي در پاسخ به احتياجات بالاي كلسيم در اوايل شير دهي داشته باشند. بنابراين گاوهايي كه در دوره خشكي با جيره هاي محدود از نظر كلسيم و فسفر تغذيه شده اند استخوانها و روده كوچك آنها نسبت به تحريك هورمون پاراتيروئيد و ويتامين D پاسخ مناسبي ميدهد.
جهت محدود كردن مصرف كلسيم در دوره خشكي از راههاي زير مي توان استفاده نمود.
- كاهش مصرف كلسيم به 50 گرم در روز (كمتر از 5/0%جيره)
- كاهش مصرف فسفر به gr 45در روز (كمتر از 35/0%)
تغذيه با علوفه هايي خشبي داراى كلسيم بالا از قبيل يونجه خشك و سيلاژ در دوره خشكي گاوها بايد محدودتر گردد و بخشي از يونجه جيره غذايي با گراسها يا سيلاژ جايگزين شود تا بدين ترتيب با محدود نمودن مصرف كلسيم در دوره خشكي حدالمقدور از بروز تب شير جلوگيري نمائيم.
استفاده از مكمل نمكهاي آنيوني در جيره گاوهاي خشك روش موثر ديگر در پيشگيري از بروز بيماري تب شير مي باشد. نمكهاي آنيوني با افزايش آزادسازي كلسيم از استخوانهابروز تب شير را كاهش مي دهند همچنين نمكهاي آنيوني در جيره هاي با سطوح كلسيم بالا نيز موثر مي باشند(150 گرم در روز).
بايد توجه نمود، زماني كه سطح كلسيم جيره پايين است از نمكهاي آنيوني نبايد استفاده گردد بنابراين آگاهي از تركيبات جيره غذايي بويژه علوفه ها از نظر مواد معدني اهميت بسيار زيادي دارد. pH ادرار با تغييرات حالت اسيدي پايه تحت تأثير قرار مي گيرد. بنابراين دامداران با كنترل نمودن pH ادرار در تعيين ميزان استفاده مناسب از نمكهاي آنيوني در جيره هاي گاوهاي شيري مي توانند استفاده كنند.

برای خواندن ادامه مقاله روی ادامه ی مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 18:15 |

 

 

از لحاظ جانورشناسي بلدرچين به راسته مرغان، خانواده قرقاول ، زير خانواده مرغان مزرعه و گونه بلدرچين تعلق دارد. در حالت کلي دوگونه بلدرچين ژاپني و اروپائي بسيار مورد توجه هستند که ميان اين دو گونه رابطه بسيار نزديکي وجود دارد. بلدرچينهاي ژاپني بيشتر در جزاير ژاپن پراکنده هستند و نوع وحشي اين پرنده به صورت جفت در تابستان در شمال و در زمستان در نواحي جنوبي جزيره زندگي مي کنند در حاليکه بلدرچينهاي اروپائي از گسترش وسيعي در اروپا، سيبري، ايران، ترکيه، چين و مصر برخوردار هستند. با اين حال شباهتهاي بسياري بين بلدرچين ژاپني و اروپائي وجود دارد و تنها تفاوت آنها در اندازه بدن و جثه مي باشد به گونه اي که بلدرچين اروپائي داراي طول بدن 18 سانتيمتر و بلدرچين ژاپني داراي طول بدن 15 سانت مي باشد.

ويژگيهاي عمومي بلدرچين

به طور کلي بلدرچينها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواهاي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 5/1 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد.)
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچينها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

ويژگيهاي عمومي بلدرچين
مشخصه
ميانگين
واحد
دماي بدن
71/42 - 15/42
درجه سانتيگراد
دماي محيطي مورد نياز
30 - 20
درجه سانتيگراد
رطوبت محيطي مورد نياز
70 - 45
درصد
تعداد ضربان قلب
600 - 500
تعداد در دقيقه
متوسط مصرف خوراک
30 - 25
گرم در روز
تعداد کروموزومها
78
2n
دوره جوجه کشي
18 - 15
روز
ميزان فضاي مورد نياز
400
سانتيمتر مربع به ازا هر پرنده

سيستمهاي رايج پرورشي

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- قسمت پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.
معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در    قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.
در جدول زير ميزان فضاي مورد نياز به ازا هر قطعه بلدرچين به تفکيک سن نشان داده شده است:

سن به هفته
فضاي مورد نياز cm2
1
25 -20
2
30 - 25
3
45 - 40
4

60 - 55

5

70 - 65

          6          

80 - 75

به طور کلي و صرفنظر از نوع سيستم پرورش، جهت نيل به حداکثر بازدهي بايستي موارد زير را در نظر داشت:

- اجتناب از هرگونه حمل و نقل بي مورد
- فراهم نمودن محيطي آرام و دور از استرس
- اعمال برنامه کاهش تدريجي دما
- تامين نور کافي و استفاده از برنامه نوري مناسب
- استفاده از جيره هاي بالانس شده و با کيفيت
- رعايت کليه اصول بهداشتي

روش تعيين جنسيت

تشخيص جنسيت بلدرچينها در 3 هفته اول زندگي بسيار مشکل و توام با خطاي زياد است ولي بعد از سه هفتگي شناسائي به طور واضح امکان پذير مي باشد، بدين صورت که در بلدرچينهاي نر، پرهاي گردن قهوه اي و پرهاي سينه قرمز مايل به قهوه اي روشن (حنائي) بوده در حاليکه در بلدرچين ماده پرهاي گردن و سينه روشن و با لکه هاي سياه رنگ به شکل نقطه ها يا نوارهائي ظاهر مي شوند.
روش ديگر تشخيص اين است که، بلدرچينهاي نر داراي غده اي در کلواک است که به اندازه تقريبي يک فندق در قسمت بالاي کلواک قرار دارد و در اثر فشار و تحريک کف سفيدي از آن ترشح مي شود که نبايد با ترشح اسپرم اشتباه گرفته شود. البته روشهاي ديگري جهت تفکيک جنس نر و ماده با بالاي 90 درصد اطمينان وجود دارد که نيازمند تبحر و تجربه خاصي مي باشد.

انتخاب گله هاي مادر

مناسبترين پيشنهاد جهت تشکيل گله هاي مادري و بدست آوردن تخمهائي با درصد نطفه داري بالا استفاده از ترکيب گله 1 نر به ازاي هر 6- 3 ماده مي باشد که در اين حالت بيشترين احتمال جهت توليد تخمهائي با نطفه داري مناسب وجود دارد.
در هنگام شروع کار مي توان از سه روش معمول جهت تشکيل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

1- خريد تخمهاي نطفه دار و جوجه کشي در سايت
2- خريد جوجه هاي مادر يکروزه
3- خريد نيمچه هاي آماده تخمگذاري

بايستي توجه داشت که هرکدام از موارد بالا داراي نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب يکي از آنها براي شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگوني است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اينکه ميزان سرمايه اوليه مورد نياز کمتر از حالت سوم مي باشد اما تنها هنگامي پيشنهاد مي گردد که شما بعنوان يک پرورش دهنده داري تجربه کافي در جوجه کشي و پرورش جوجه يکروزه باشد که در غير اينصورت با مشکلات جدي در کار مواجه خواهيد شد.
و اما در حالت سوم با وجود اينکه در ابتداي کار شما نياز به سرمايه گذاري بيشتري جهت خريد پرندگان مادر داريد، اما ريسک کمتر و مدت زمان سريعتري که براي رسيدن به توليد صرف مي شود امکان بهره برداري سريعتر را به شما خواهد داد.
حال صرفنظر از روشهاي سه گانه پيشنهاد شده و اينکه کداميک از آنها بيشتر با شرايط شما سازگار هستند بايد به اساسي ترين نکته نيز اشاره کرد و آن اين است که در هر حال سعي نمائيد با انتخاب مناسبترين نژاد از لحاظ ميزان توليد تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضريب تبديل پائين، دارا بودن بيشترين سازگاري با اقليم طبيعي منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محيطي از معتبرترين مزارع، گله اي خوب با قابليت هاي ژنتيکي بالا و توانائي توليد مناسب را تشکيل دهيد و مطمئن باشيد که صرف هرگونه هزينه منطقي در اين گام متضمن سودآوري بيشتر مجموعه شما خواهد بود.
با وجود تمامي موارد گفته شده، انتخاب مناسبترين روش جهت راه اندازي يک مزرعه منوط به بررسي کامل شرايط محيطي، فني و اجرائي پروژه مي باشد که در اينخصوص بايستي از کارشناسان خبره فن ياري گرفت.

تخمگذاري و توليد مثل

به کلي بلدرچينها پرندگاني با ميزان تخمگذاري بالا بوده و در هر سال در حدود 260 – 250 تخم مي گذارند که اين امر در شرايط طبيعي و بدون نوردهي مصنوعي در ماه هاي فروردين تا شهريور اتفاق مي افتد و در اين شرايط تعداد تخمهاي گذاشته شده برابر با 100 -50 عدد است که با اعمال برنامه هاي تغذيه اي مناسب و نوردهي مطلوب مي تواندتا 270 تخم در سال افزايش يابد.
کرچ شدن در بين بلدرچينهاي اهلي در حد وسيعي کاهش يافته به گونه اي که اين پديده به ندرت در آنها ديده مي شود.
تخم بلدرچين که در حالت طبيعي حدود 10 گرم وزن دارد در حالت صنعتي به 12 گرم افزايش وزن يافته است.
جهت تشکيل گروه هاي توليد مثلي معمولاٌ به ازا هر 4-3 قطعه ماده يک پرنده نر در نظر مي گيرند. البته بهترين نتيجه باروري از نسبت 1 نر به 1ماده بدست مي آيد ولي در شرايط صنعتي عملاٌ نسبت 1 به 3 اجرا مي گردد.
جفتگيري بلدرچين از سن 6 هفتگي آغاز و در زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود 100-90 % بالغ مي گردد. اين روند د ر8 ماهگي به 80 % و پس از گذشت 11-9 ماه به 70-60% مي رسد.
پس از هر بار جفتگيري، بلدرچينهاي ماده به مدت 6-5 روز و گاهي حتي تا 12-10 روز تخم بارور مي گذارند.
نگهداري تخمها در انبارهائي با درجه حرارت 15-13 درجه سانتيگراد و رطوبتي در حدود 60-50% و به مدت 8 روز انجام مي گيرد. البته بايستي توجه داشت که نگهداري طولاني مدت تخمها تاثير منفي بر قابليت جوجه درآوري آنها خواهد داشت. همچنين پيش از انبار کردن تخمها بايد آنها را بوسيله گاز فرمالدئيد يا اشعه ماورا بنفش ضدعفوني نمود.
قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80-70% و يا به عبارتي معادل 70-50% تخمهاي گذاشته شده خواهدبود که البته اين امر بستگي بسيار زيادي به سن پرندگان خصوصاٌ پرنده ماده، شرايط فني و بهداشتي جوجه کشي، تغذيه و مواردي از اين قبيل خواهد داشت.
دوره جوجه کشي بلدرچين به طور متوسط در حدود 17 روز به طول مي انجامد ولي اگر جنين رشد اوليه داشته باشد اين زمان به 15 روز تقليل خواهد يافت.
حرارت داخلي در انکوباتور بايد در حدود 8/37 درجه سانتيگراد و رطوبت در حدود 65-60 % و در هچر دما 5/37-3/37 و رطوبت حدود 90-80% تنظيم گردد ضمن اينکه چرخش تخمها نيز هر 3- 1 ساعت يکبار انجام مي گيرد.

مشخصات مورد نياز در جوجه کشي

مشخصه

ميانگين

واحد

دما

4/37

degrees, dry bulb

رطوبت

30 - 9/28

degrees, dry bulb

طول دوره جوجه کشي

18 - 15

روز

دما در سه روز آخر جوجه کشي

2/37

degrees, dry bulb

رطوبت در سه روز آخر جوجه کشي

4/34 - 2/32

degrees, dry bulb

امکان تشخيص نطفه داري در تخمهاي لکه دار و سفيد متفاوت است به گونه اي که در تخمهاي لکه دار امکان تشخيص رشد جنيني از روز هشتم و در تخمهاي سفيد در روز دوم و سوم ميسر است.
جوجه هاي بدست آمده در حدود 8-7 گرم وزن دارند که البته وزن اوليه تخم نيز در اين ميان بسيار موثر خواهد بود.
تلعات جنيني در هنگام جوجه کشي بيشتر در 3 روز اول انکوباسيون و يا در مدت کوتاهي پيش از تفريخ پيش مي آيد که اين امر بستگي زيادي به تلاقي خويشاوندي، سن بالاي والدين و نيز مدت طولاني انبارداري و همچنين صدمه ديدگي پوسته تخم دارد.

مشخصات توليدي

مشخصه

ميانگين

واحد

سن بلوغ

                  60 - 40                 

          روز         

دوره تخمگذاري

6 -5

ماه

تعداد ماده ها به يک نر

6

قطعه

سن شروع تخمگذاري

5

هفته

حداکثر تخمهاي توليدي در يکسال

280 - 150

عدد

قابليت جوجه درآوري

80 - 65

%

نطفه داري

85 - 75

%

برنامه نوري

 اعمال يک برنامه نوردهي دقيق و مناسب براي بلدچينها امري بسيار ضروري و مهم مي باشد. به طور کلي بهتر است شدت نور در شروع رشد در حدود 70-60 lux در نظر گرفته شده و در هفته سوم به 10 lux برسد و مدت روشنائي اعمال شده نيز حداقل 18-16 ساعت باشد.
شايان ذکر است که طبق برخي مطالعات انجام يافته گروهي از پرورش دهندگان زمان 23 نوردهي را اعمال مي نمايند و حتي در برخي مزارع صنعتي ايتاليا از برنامه 24 نوردهي استفاده مي گردد.
بايستي در نظر داشت که در هر حالت جهت دستيابي به حداکثر ميزان تخم، اعمال 18 -16 ساعت روشنائي ضروري مي باشد. همچنين جالب است بدانيد بر اساس برخي گزارشها اعمال 24 ساعت نوردهي سبب تسريع بلوغ جنسي مي گردد در حاليکه 18 -16 ساعت نوردهي سبب تاخير در بلوغ جنسي خواهد شد.
البته جهت پرورش بلدرچينهائي که تنها به خاطر توليد گوشت پرورش داده مي شوند اعمال 8 ساعت نوردهي با شدت کم نيز کافي خواهد بود.

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار يك بار حدود ساعت نه شب و بار ديگر صبح روز بعد انجام مي‌شود. هنگام جمع‌آوري و حمل تخم‌هاي نطفه‌دار بايد بسيار دقت كرد. زيرا پوسته تخم‌ها بسيار نازك است و به آساني مي‌شكند.
تخم‌ها را بايد طوري در شانه‌اي مناسب و تميز قرارداد كه انتهاي پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد. تخم‌هايي كه براي جوجه‌كشي در نظر گرفته مي‌شوند بايد تميز باشند. همچنين داراي شكل طبيعي، اندازه متوسط و پوسته خوب باشند.

نگهداري تخم‌هاي‌ نطفه‌دار

تخم‌هاي مخصوص جوجه‌كشي را نبايد به مدت طولاني نگهداري كرد. بيشترين زمان ممكن براي نگهداري تخم‌ها 5 تا 7 روز است. در اين مدت هم بايد در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداري شوند. اگر تخم‌ها بيشتر از يك هفته خارج از دستگاه جوجه‌كشي نگهداري شوند، توانايي جوجه‌كشي به سرعت كم مي‌شود.
در تمام مدت نگهداري تخم‌ها، بايد آنها را طوري قرارداد كه انتهاي پهن آن به سمت بالا باشد. دماي مناسب براي نگهداري تخم‌ها در سردخانه دوازده و نيم تا پانزده و نيم درجه سانتيگراد است. همچنين رطوبت مناسب بايد هفتاد و پنج تا هشتاد درصد باشد. اگر رطوبت كمتر از اين مقدار باشد، رطوبت موجود در تخم بخار مي‌شود. اگر هم رطوبت بيشتر از اين مقدار باشد، احتمال آلودگي تخم‌ها به وسيله قارچ زياد مي‌شود.

آماده سازي تخم‌هاي نطفه‌دار

براي انتقال دادن تخم‌ها از سردخانه به درون دستگاه جوجه‌كشي ابتدا بايد آنها را به مدت شش ساعت در دماي معمولي نگهداري كرد. سپس تخمها را درون دستگاه جوجه‌كشي قرار داد. اگر تخم‌ها را پس از بيرون آوردن از سردخانه فوراً در دستگاه جوجه‌كشي قرار بدهيم، روي پوسته تخم‌ها قطره‌هاي آب جمع مي‌شود. يعني تخم‌ها عرق مي‌كنند. براي جلوگيري از عرق كردن تخم‌ها بايد پوسته تخم كم‌كم در دماي معمولي گرم شود.
به علاوه، قبل از انتقال تخم‌ها به دستگاه جوجه‌كشي بايد تخم‌هايي كه داراي شكل و اندازه مناسب نيستند، كنار گذاشت. تخم‌هاي كثيف را بايد با كاغذ سمباده يا يك پارچه پشمي زبر تميز كرد. كار ضدعفوني تخم‌ها به وسيله گاز فرمالدئيد انجام مي‌شود. اين گاز از واكنش بين پرمنگنات پتاسيم و فرمالين به وجود مي‌آيد.

انتقال به دستگاه جوجه‌كشي

طول دوره جوجه‌كشي براي بلدرچين 17 تا 18 روز مي‌باشد. تخم‌ها از روز اول تا روز چهاردهم در دستگاه ستر قرار مي‌گيرند. از روز پانزدهم تا روز هجدهم نيز در دستگاه هچر قرار داده مي‌شوند. درجه حرارت دستگاه جوجه‌كشي بين 2/37 تا 7/37 درجه سانتيگراد تنظيم مي‌شود. رطوبت دستگاه نيز بايد 58 تا 60 درصد باشد.
در چهارده روز اول، تخم‌هاي هر دستگاه ستر بايد روزي سه تا هشت بار چرخانده شوند. با اين كار، از چسبيدن جنين به پوسته جلوگيري مي‌شود. اما در دستگاه هچر عمل چرخاندن انجام نمي‌شود تا جنين در محل مناسب براي خارج شدن از پوسته قرار بگيرد.
بايد توجه داشت كه واردكردن هواي تازه در دستگاه جوجه‌كشي براي سلامت جنين‌هاي درون تخم‌ها بسيار مهم است.

درجه حرارت مورد نياز

بلدرچينها در روزهاي نخستين عمر به دماي حدود 38- 36 درجه سانتيگراد نياز دارند که اين دما بايد به کمک منابع حرارتي مناسب تامين گردد. در سن 7- 6 هفتگي 24- 22 درجه دما مورد نياز مي باشد.
البته بسته به شرايط محيط پرورش مي توان پرندگان را در حرارت 36- 35 درجه سانتيگراد نگهداري و به تدريج در عرض 3 هفته به دماي 24 درجه سانتيگراد پائين آورد.

پرورش بلدرچين گوشتي

پرورش بلدرچين برروي بستر و يا در قفس ممكن است انجام شود. قفس‌هاي مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته مي‌شوند. بلندي هر طبقه حدود بيست سانتيمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچين به حدود 150 سانتيمتر مربع جا نياز دارد. بنابراين در چنين قفس‌هايي سي تا چهل جوجه بلدرچين جا مي‌گيرند. در يك طرف اين قفس‌ها آبخوري و در طرف ديگر دان خوري‌ها قرار داده مي‌شوند.
پرورش بلدرچين در قفس بهتر از بستر است، زيرا در يك فضاي كم مي‌توان تعداد بيشتري جوجه بلدرچين نگهداري كرد. اما در صورت استفاده از قفس بايد دقت كرد. چون تعداد زيادي بلدرچين در يك جاي كوچك قرار دارند، بايد به طور مرتب، هواي تازه در محيط وارد شود. اين كار براي كم كردن حرارت اضافي، رطوبت و گازهاي زيان آور است. دماي سالن پرورش جوجه بلدرچين در روز اول بايد 35 درجه سانتيگراد باشد. سپس هر چهار روز يك بار، سه درجه سانتيگراد دما كم مي‌شود تا به بيست و يك تا بيست و دو درجه سانتيگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول بايد به صورت تمام وقت يعني 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.
بهتر است جوجه بلدرچين‌هاي نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداري شوند. وقتي بلدرچين‌ها به سن دو تا سه هفتگي مي‌رسند، مي‌توان نر و ماده را از هم تشخيص داد. در اين سن پرهاي سينه نرها به رنگ قرمز مايل به قهوه‌اي است. ماده‌ها نيز داراي پرهاي سينه‌اي به رنگ خاكستري با خال‌هاي سياه هستند.

منبع http://www.farmiran.ir

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 16:54 |

خصوصيات و تركيب واكسن هاي مصرفي طيور

1- واكسن بيماري مارك

در حال حاضر دو نوع واكسن مارك در ايران به مصرف مي رسد :

الف-H.V.T vaccine : اين نوع واكسن از هر پس ويروس بوقلمون و به صورت ليوفيلينره ساخته شده و مصرف آن در جوجه هاي تخمگذار در يكروزگي برابر دستورالعمل موسسه سازنده ضروري و اجباري است.

ب-Rispens vaccine : اين نوع واكسن از سويه 988 Rispens- cui و به صورت همراه با سلول كه در ازت مايع 196 درجه سانتي گراد نگهداري مي شود و در جوجه هاي يكروزه ما در برابر دستورالعمل موسسه سازنده به مصرف مي رسد.

توجه : بنا به پيشنهاد سازمان دامپزشكي كشور واكسن دوگانه و به شكل همراه به سلول در جوجه هاي يكروزه مادرگوشتي و تخمگذار و جوجه يكروزه تخمگذار تجارتي در كارخانه جوجه كشي مي بايد مصرف شود .

توجه :

1- آمپول محتوي واكسن در واكسن هاي همراه با سلول بايد در محلول ازت غوطه ور باشد و هيچگاه نبايد گذاشت سطح ازت مايع بر اثر تبخير كاهش پيدا نمايد به نحوي كه آمپول واكسن خارج از محلول قرار گيرد .

2- واكسن بيماري نيوكاسل

واكسن هاي بيماري نيوكاسل در ايران به دوشكل زير به مصرف مي رسد:

الف – واكسن هاي زنده :

از دو نوع B1 و لاسوتا مي باشند كه هر دو نوع ويروس واكسن بوده از اينرو به علت حساس بودن در حفظ و نگهداري و كاربرد آن بايد دقت فراوان مبذول داشت و دقيقا برابر دستورالعمل موسسه سازنده اقدام كرد.

ب – واكسن كشته :

ويروس بكار رفته در اين نوع واكسن غالبا B1 ، لاسوتا و 74 بوده و غير فعال مي باشند . مصرف اين نوع واكسن متعاقب مصرف واكسن هاي زنده نيوكاسل در گله هاي گوشتي ؤ مادر و تخم گذار تجارتي جهت افزايش و يكنواختي عيار آنتي بادي بر عليه بيماري ها بكار ميرود .

3- واكسن گامبورو

دو نوع واكسن گامبورو در ايران به مصرف مي رسد .

الف – واكسن زنده :

ويروس بكار رفته در ساخت واكسن از نوع Intermedate و مصرف آن در كليه مناطق و در كليه گله هاي پرورشي مرغ برابر دستورالعمل موسسه سازنده واكسن اجباري مي باشد . جهت تعيين زمان مطلوب استفاده از اين واكسن بايد سطح ايمني مادري ،‌ميزان آلودگي منطقه و فارم و حدت ويروس بيماري زاي منطقه را در نظر گرفت .

ب – واكسن كشته :

ويروس واكسن غير فعال مي باشد. مصرف اين نوع واكسن در گله هاي مادر قبل از زمان تخمگذاري اجباري مي باشد .

4-واكسن بيماري برنشيت عفوني :

دو نوع واكسن برونشيت عفوني در ايران به مصرف مي رسد .

الف- ويروس بكار رفته در ساخت واكسن از سويه تخفيف حدت يافته ماساچوست مي باشد و به دوشكل :

الف –Masstype- H120strain

كه ويروس واكسن تخفيف حدت بيشتري يافته و در سنين اوليه در طيور مصرف مي شود .

ب - Masstype- H52strain

كه ويروس قوي تر بوده و براي تقويت ايمني حاصل از واكسن H120 در مرغان مادر و تخمگذار تجارتي مصرف مي شود .

در مناطق آلوده توصيه ميشود واكسيناسيون در روزهاي اول به صورت اسپري با قطرات درشت و يا قطره چشمي انجام گيرد.

ب – واكسن كشته :

ويروس بكاررفته در ساخت واكسن از سويه M41و غير فعال مي باشد (كشته ) مصرف اين واكسن در گله هاي مادر و تخمگذار تجارتي قبل از زمان تخمگذاري ضروري است .

1-واكسن بيماري لارنگوتراكئيت عفوني طيور

اين واكسن از ويروس تخفيف حدت يافته و به صورت ليوفيليزه تهيه مي شود . مصرف اين واكسن در مرغان مادر و تخمگذار تجارتي صرفا در مناطق آلوده (كه وجود بيماري در منطقه به اثبات رسيده و با سايقه واكسيناسيون وجود داشته باشد) با توجه به دستور العمل موسسه سازنده واكسن ضروري است .

2-واكسن بيماري آبله طيور

اين واكسن از ويروس تخفيف حدت يافته و به صورت ليوفيليزه تهيه مي شود . مايه كوبي طيور بر عليه اين بيماري در ايران در مناطقي كه سابقه بيماري دارند با توجه به دستورالعمل موسسه سازنده واكسن اجباري و ضروري است .

3-واكسن بيماري آنسفالوميليت طيور

ويروس اين واكسن زنده و در جنين تخم مرغ تكثير يافته و به صورت ليوفيليزه تهيه مي شود مصرف اين واكسن در گله هاي مرغ مادر قبل از توليد و در زمان تولك بري اجباري است .

4-واكسن مذكور حاوي 3-2 سويه باكتري (غير فعال ) مي باشد كه براي پيشگيري از بيماري قبل از شروع تخمگذاري در گله بكار مي رود .

5-واكسن بيماري سندروم كاهش توليد

واكسن مذكور غير فعال بوده و جهت پيشگيري از بيماري سندروم كاهش توليد قبل از شروع مرحله تخمگذاري بكار گرفته مي شود .

6-واكسن پاستورلوز يا وباي مرغان

واكسن مذكور غير فعال واكسيناسيون عليه بيماري در مناطق آلوده در اردك – بوقلمون – غاز و مرغ توصيه مي شود .

اين واكسن توسط موسسه رازي و از سويه بومي پاستورلامولتوسيداتيپ A1 تهيه مي شود .

توجه : در حال حاضر واكسن هاي كشته نيوكاسل 76+ ،EDS+ برونشيت عفوني + گامبورو (چهار گانه ) به صورت مخلوط براي مصرف در مزارع مرغ مادر و مخلوط واكسن هاي كشته نيوكاسل + برونشيت عفوني ++76 ، EDSبراي مصرف در مزارع پرورش پولت تخمگذار در نظر گرفته شده است .

7-واكسن بيماري كوكسيديوز طيور

اين واكسن حاوي چهار گانه بيماري زايي ايمريا (نكااتريكس – اسرولينا – ماكزيما ) مي باشند و به صورت آشاميدني جهت مصرف در گله هاي مادر در نظر گرفته شده است .

8-واكسن بيماري آنفلوانزاي طيور

اين واكسن از سويه هاي جدا شده در ايران از سروتيپ (H9N2و به شكل غير فعال و به منظور استفاده در گله هاي طيور صنعتي ساخته شده است .

نكات ضروري در انجام واكسيناسيون

1-قبل از مصرف واكسن حتما بايد از سلامت گله اطمينان حاصل كرد .

2-در روش آشاميدني لازمست آبخوري ها را با آب فاقد مواد ضدعفوني كاملا شسته و تميز كرد و تعداد آنها نيز كافي باشد و حتي المقدور تعدادي آبخوري اضافي در نظ گرفته شود .

3-جهت رقيق نمودن واكسن لازمست از آب مقطر ، آب آشاميدني فاقد اصلاح ، كلر و مواد ضدعفوني كننده ديگر ، آب جوشيده سر شده و يا سرم فيزيولوژي 5/8دصد استفاده كرد و درجه حرارت آب مصرفي مي بايستي حدود 23 درجه سانتي گراد در نظر گرفته شود وPHآن در نظر گرفته شود و PH آن برابر 7 باشد .

4-قبل از محلول كردن واكسن طيور را به مدت 4-2 ساعت (بسته به سن و به فصل سال ) تشنه نگهداريد .

5-آب محتوي .اكسن مي بايد خنك و در عرض دو ساعت توسط طيور آشاميده شود.

6-اضافه كردن شير خشك (بدون چربي ) به نسبت 5/2-2 گرم در ليتر در آب مصرفي همچنين از شير معمولي بدون چربي يا كم چربي به نسبت 10-15 درصد مي توان استفاده كرد . اضافه كردن شير سبب حفظ و ماندگاري ويروس واكسن مي شود .

7-جهت واكسيناسيون به طريقه قطره چشمي و يا تزريقي نياز به افراد آموزش ديده و به تعداد كافي مي باشد .

8-جهت واكسيناسيون به طريقه آشنايي تجويز واكسن در طول ساعات سردتر روز بايد مورد نظر قرار گيرد .

9-واكسن هاي كشته را قبل از مصرف و در خلال واكسيناسيون بخوبي تكان دهيد.

10-سر سوزن مورد استفاده بايد تميز و عاري از آلودگي باشد.

11-فلاكن محتوي واكسن را قبل از مصرف مدتي در درجه حرارت اطاق (20درجه سانتي گراد و 18+ درجه سانتي گراد) نگهداشته سپس اقدام به واكسيناسيون نماييد .

12-در روش اسپري مطمئن باشيد كه گله مورد نظر عاري از آلودگي مايكوپلاسمايي و ساير بيماري هاي تنفسي باشد .

روش هاي معمول واكسيناسيون

1-روش آشاميدني

2-روش قطره چشمي

3-روش اسپري يا روش آئروسل

4-روش تزريق زير جلد يا داخل

5-تلقيح در نسوج بال

روش آشاميدني

روش فوق بايد عينا بر طبق دستورالعمل موسسه سازنده واكسن صورت پذيرد بال توجه به دستورالعمل ها و اعمال كليه شرايطي كه بايد در اين طريقه مايه كوبي در نظر گرفت مي توان با استفاده از جدول شماره يك اقدام به رقيق كردن واكسن كرده از معايب اين روش دريافت واكسن بطور غير يكنواخت توسط طيور گله است دز بيشتري و تعدادي دز كمتري را دريافت كنند در اين صورت عيار آنتي بادي حاصله در اين روش (آشاميدني ) در گله غير يكنواخت و امكان آلوده شدن جوجه هايي كه داراي عيار آنتي بادي پايين مي باشند با ويروس بيماري زا وجود خواهد داشت .

واكسن هايIBDV-NDVILTV-IBV-AEV را مي توان به روش فوق بكار برد .

2-روش قطره چشمي

روش فوق بايد عينا بر طبق دستورالعمل موسسه سازنده واكسن صورت پذيرد با توجه به دستورالعمل ها عموما مقدار 1000 دز واكسن را در 25 سانتي متر مكعب آب مقطر و يا سرم فيزيولوژي و يا اب جوشيده سرد شده حل كرده و براي 1000قطعه (جوجه- نيمچه –پولت ) بكار مي برند . در اين روش يك قطره از محلول محتوي واكسن توسط قطره چكان مخصوص در داخل چشم چكانده مي شود .

واكسن هاي NDVILTV-IBDV-IBV-NDVرا مي توان به روش فوق بكار برد.

1-روش اسپري و يا روش آئروسل

با توجه به اهميت و تفاوتهايي كه دو روش اسپري و آئروسل با همديگر دارند يك دستورالعمل كلي در زمينه نحوه ارائه مي شود . با روش فوق مي توان واكسن هاي ILTV-IBDV-IBV-NDV را جهت پيشگيري از بيماري هاي مربوطه بكار گرفت .

2-روش تزريقي

اصولا كليه واكسن هاي كشته و تعداد محدودي از واكسن هاي زنده را مي توان با روش تزريقي مورد استفاده قرار داد . از مزاياي اين روش :

-استفاده از حداكثر عيار آنتي ايمني بدست آمده و دوام عيار حاصله به مدت طولاني

-وارد كردن مقدار يك دز آنتي ژن مورد نظر به هر قطعه

-يك دست بودن عيار آنتي بادي حاصله در اين روش

-كاهش استرس ناشي از مصرف مداوم واكسن هاي زنده

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 16:36 |
مهمترین بیماری های تغذیه ای در شتر مرغ و نحوه پیشگیری از آنها

 مقدمه پرورش شتر مرغ امروزه با عنایت به مزایای بسیار زیاد آن به عنوان یک رویکرد های جدید در صنعت دامپروری مورد توجه بسیار واقع شده است . این پرنده همه چیز خوار بوده ودر مناطق خشک و کم آب براحتی زیست می کند . از لحاظ پایداری در برابر شرایط نا مساعد طبیعی در مقابل کمبود آب و غذا شبیه شتر و از لحاظ ظاهری شبیه پرندگان است. در حال حاضر می توان شتر مرغ را به عنوان دام آینده در بسیاری از مناطق معرفی کرد . شتر مرغ ها به کنجکاوی و بویژه علاقمندی به اجسام درخشنده و رنگی مشهور هستند از اینرو ممکن است اجسام خارجی توسط آنها بلع و زمینه لازم برای بروز بیماری یبوست ( انباشتگی ) را فراهم کند . بنابر این عوامل موثر در سلامتی و بهداشت این پرندگان یکی از جنبه های بسیار مهم این نوع پرورش می باشد .یبوست بیماری ست که اغلب بطور مکرر مشکلاتی را در رشد جوجه ها بوجود می آورد .

در حال حاضر دو نوع از یبوست شناسایی شده است :

یبوست حاد یا یبوستی که شتر مرغ اخیرا کسب کرده که با علائم شدید و در زمان کوتاه یعنی بین 12 تا 24 ساعت بروز پیدا می کند . دومین نوع آن یبوست مزمن یا نوع دراز مدت آن است .

بطور معمول یبوست حاد از شترمرغ هایی که مقدار بسیار زیادی از مواد غیر خوراکی مصرف می کنند نتیجه می شود که این تیپ آن می تواند از مصرف بیش از اندازه شن ، خاک ، سنگریزه ، علف های زبر و از این قبیل مواد حاصل گردد .
انسداد حاد منجر به کولیک و سر انجام مرگ پرنده را در بردارد . معمولا انباشتگی پیش معده بصورت جزئی مانع عبورمواد بطور کامل می شود که این عامل می تواند مسبب بروز نوع مزمن آن باشد .چنین پرنده هایی معمولا وزن نرمالی بدست نخواهند آورد ودر ظاهر غالبا دچار سوء تغذیه شده و گرایش به بلع مواد غیر خوراکی دارند .

نوع خوراک ، فاکتور های استرس ، عوامل محیطی و … را می توان از فاکتور های مهم بروز یبوست در صنعت پرورش شتر مرغ دانست .

از فاکتور های خوراکی ایجاد کننده یبوست می توان مصرف بیش از اندازه فیبر ، دریافت برگ ها و ساقه های یونجه ، ساقه گراس ها برای جوجه ها ی جوان به ویژه جوجه هایی که درمزرعه کوچک دارای محدودیت چراگاه هستند را بر شمرد . دریافت حجم زیادی از دانه های زبر ، گراس های خشک و میوه ها ی وحشی می تواند زمینه ساز انباشتگی در شتر مرغ های مسن تر باشد . از آنجایی که پیلورمعده شترمرغ خیلی کوچک بوده و جوجه ها ی جوان ظرفیت توسعه برای هضم را ندارند توصیه می شود که جیره غذایی در نظر گرفته شده برای آنها از کیفیت مطلوب بر خوردار باشد . از تغذیه فیبر نا مرغوب برای شتر مرغ های زیر وزن kg 35 باید امتناع نمود و نکته دیگر اینکه خطر انباشتگی با افزایش سن در شتر مرغ ها سیر نزولی پیدا می کند . ناتوانی شتر مرغ های جوان د رهضم فیبر به علت نبودباکترها ی هاضم سلولوز در قولون است و یکی از عوامل حیوانی می باشد که میتواند منجر به بروز این عارضه شود. جوجه ها بدون مصرف غذا در دراز مدت احساس گرسنگی نمی کنند از این رو مقدار زیادی مواد خارجی مانند تکه چوب ، کیسه پلاستیک و سیم می بلعند . از فاکتور های دیگر بروز انباشتگی در شتر مر غ ها عوامل محیطی – مدیریتی است مانند پروراندن جوجه ها بر روی کف شنی که اگر خاک نرم و سبک یا خشک باشد سبب بلع بیش از اندازه شن وماسه می شود . گرسنگی و سرو صدای محیطی می تواند ایجاد کننده ی استرس باشد که این عامل منجر به جانشین سازی خوراک شده و از عوامل دیگر یروز به حساب می آید در واقع می توان گفت کمبود تغذیه ای ، شتر مرغ ها را به سمت گند خواری یا اشتهای غیر طبیعی تحریک می کند . نبود سنگریزه و شنریزه در حد مطلوب جهت کمک به آسیا کردن مواد بلع شده در سنگدان ممکن است زمینه انسداد را مهیا کند بنا بر این وجود سنگریزه در یک حد معین برای پرندگان ضروری است . عواملی مانند عفونت ناشی از تجمع عوامل باکتریایی ( Megabacteria ) و قارچی ( Candida)نیز می توانند باعث ایجاد زمینه مساعد جهت انسداد گردد . جوجه های مبتلا به انسداد افزایش وزن روزانه نداشته و بسیار آهسته رشد می کنند همچنین تخلیه مدفوع همراه با زحمت و فشار زیاد انجام شده و از خود صدا در می آورند ،به غذا نوک می زنند ولی غذا نمی خورند . انسداد را می توان با ملاسمه سختی و بزرگ بودن شکم مشخص نمود . شتر مر غهای مبتلا به انباشتگی در حالت جناغ سینه ای دچار زمین گیری شده ، کاملا هوشیار بوده و گردنشان را به حالت کشیده نگه می دارند .

پیشگیری و درمان یبوست:

در پیشگیری از بروز این بیماری توجه به استرس های ناشی از انتقال و تغییر محل ودست یابی به مواد خارجی بسیار حائز اهمیت است . می توان با اجتناب و دوری از عوامل سببی در مزرعه از یبوست جلوگیری به عمل آورد. لذا باید جهت به حداقل رسانیدن تلفات ، برای افرادی که به شیوه ای با حیوان سر وکار دارند تعالیمی در نظر گرفته شود تا فائق آمدن بر مشکلات را بیاموزند . در پرواربندی متراکم شتر مرغ ها احتمال آنکه یبوست یک مشکل عدیده بشمار آید کم است ، اما می توان آن را بعنوان یک عامل مهم فناپذیر برای جوجه های جوان در صنعت پرورش نیمه متراکم که دسترسی به چرای آزاد یا محدودیت پایه ای دارند به حساب آورد . انباشتگی معده کمی پس از انتقال جوجه ها ازجا یگاه نگهداری با کف بتنی به محوطه باز بی تردید یکی از مشکلات رایج مزارع پرورش به حساب می آید .

ساده ترین روش روغنی کردن یا ایجاد لغزش راه دهان است که روغن های گیاهی قادر به کمک تجزیه مقداری از این مواد است که شتر مرغ ها مجددا به یک جیره غذایی نرمال دست خواهند یافت .زمانی که امر تشخیص به سهولت امکان پذیرد مداخله جراحی می تواند خیلی موثر واقع شود که پس از باز کردن پیش معده می توان پیش معده و سنگدان را تمییز کرد . خوراندن داروی روغنی نمک اپسوم ( سولفات منیزیم ) در آب به مقدار ¼ قاشق چایخوری برای جوجه های شتر مرغ تا 2 قاشق سوپ خوری برای یک شتر مرغ بالغ پیشنهاد شود .

از اصول های دیگر درمان می توان موارد زیر را نام برد :

1-      در اختیار قرار دادن پارافین طبی ، سولفات باریم و لاکتوز بطریقه خوراکی

2- دسترسی آزاد و آسان به غذا جهت ممانعت تحریک پرنده به خوردن اشیاء خارجی

3- دور کردن اشیاء خارجی از بستر و جایگاه نگهداری

مدفوع خواری :

در وضعیت طبیعی جوجه هایی که به تازه گی از تخم خارج شده اند مواد دفعی والدینشان را مصرف می کنند که ممکن است منبع میکرو ارگانیسم هایی باشد که در مجرای گوارش آنها ساکن بودند .

پر کنی ( پر خوری ) :

این عارضه به عنوان یک فعالیت جانشین و جبرانی بطور انفرادی در گله های شتر مرغ حادث می شود . این رفتار ناپسند معمولا توسط یک پرنده آغاز می شود . شترمرغ های دیگر با مشاهده زخم های کوچک و خونریزی در پشت پرندگان دیگر تحریک شده و این عمل را تقلید می کنند ولی اغلب یک پرنده مقصر است . پرخوری در شتر مرغ ها میتواند با جیره غذایی شتر مرغ ها تصحیح شود. ای جیره دارای 25 % پروتئین ، 0.3 % متیونین % 1.36 % لایزین ، 1.67 % آرژنین ، 0.25 % تریپتوفان ، 7 % فیبر ، 6.97 % انرژی متابولیسمی ، 3.9 % کلسیم ، 21 % فسفر و 5 % نمک است .

بیماری های کمبود تغذیه ای :

وبتامینE وسلنیوم : کاهش جوجه در آوری ، دیستروفی عضلانی ، مرگ و میر شدید جوجه ها و ناباروری همیشگی در نر ها می تواند از علائم کمبود طولانی مدت به حساب آید .

استفاده از مکمل ویتامین E و سلنیوم در جیره می تواند موثر واقع شود . مکمل ویتامین E و سلنیوم را می توان هر روز به مقدار g/kg 1 به شتر مرغ ها خوراند که این مکمل دارای IU 40000 ویتامین E و 40 میلی گرم سلنیوم در هر کیلو گرم است . تزریق ویتامین E و سلنیوم در 0.25 دز برای جوجه های تازه تفریخ شده و 0.5 میلی لیتر برای جوجه های با بالای دو هفته از سن و تقریبا 5 میلی لیتر برای یک پرنده بالغ د ر هر چهار هفته بصورت درون ماهیچه ای توصیه می شود .

ویتامین های مهم گروه B ، ویتامین B2 و بیوتین:

کمبود این ویتامین ها منجر به پیچیدگی انگشتان پا به علت نقص در جوجه در آوری ، فلجی دائم ، پیچش پاها ، لغزش تاندون و کاهش جوجه درآوری می گردد.

مکمل ویتامین محلول درآب می تواند در سن چهار هفتگی و در زمان احساس کمبود، به آب آشامیدنی اضافه شود. تزریق ویتامین B کمپلکس به مقدار 1 میلی لیتر در 10 کیلو گرم از وزن بدنی توصیه می شود .

اسید پانتوتنیک :

التهاب پوست در اطراف منقار ، چشم ها و بال ها و تاخیر در رشد را می توان از مشخصات بارز کمبود این ویتامین دانست . جهت رفع علائم این بیماری 0.5 میلی لیتر برای جوجه های تازه متولد شده توصیه می گردد. نیاسین :

کمبود این ویتامین دارای علائم مشخصه زیر می باشد : طاسی در سر وگردن ، کاهش جوجه درآوری رشد ضعیف جوجه ها ، نداشتن پر در سر وگردن و پر در آوری ضعیف.

مکمل بیوتین که شامل g/kg 0.3 بیوتین ، g/kg 30پنتوتنیک اسید و g/kg 200 ویتامین C می باشد را می توان به جیره روزانه درمقدار g/kg 1 خور اک افزود .

کلسیم ، فسفر و ویتامین D :

ازبارزترین علائم کمبود بد شکلی پای حیوان( نرمی استخوان در پرنده های جوان) است. با تصحیح نسبت کلسیم به فسفر در جیره تکمیلی بوسیله سنگریزه سنگ آهک یا استخوان های آسیا شده میتوان کمبود را جبران نمود.

منگنز :

ناهنجاری سیستم اسکلتی به خصوص لغزش تاندون ، کوتاهی و کلفتی استخوان های پا ناشی از کمبود منگنز می بلشد .

افزلیش حد اقل 120گرم منگنز در 1000 کیلو گرم خوراک ، افزودن سولفات منگنز یا کلرید منگنزبه مقدار gr 2 در 10 لیتر آب آشامیدنی توصیه می شود.

روی :

بدشکلی عضو ، کلفتی پوست پا ها و ران ، رشد ونمو ضعیف پاها از علائم کمبود روی است .
وجود روی به مقدار 80 گرم در 100 کیلو گرم از خوراک فرموله شده توصیه می شود همچنین استفاده از آب عبور داده شده از لوله های گالوانیزه شده می تواند در درمان این بیماری ها موثر واقع شود .

اسید های چرب ضروری . اسید لینو لئیک ، لینو لنیک و آراشیدونیک اسید :

ازعلائم کمبود کاهش یافتن قابلیت جوجه در آوری و زنده ماندنی جوجه ها می باشد که با مکمل کردن روغن های گیاهی و روغن ماهی به جیره قابل درمان می باشد.

نتیجه گیری :

از آنجایی که پرورش شتر مرغ یک کار پر خطر است و مرگ ومیر در اولین هفته از زندگی گاهی تا 50 % نیز می رسد از اینرو نفوذ بیماری قادر به افزایش تلفات خواهد بود . انباشتگی و انسداد پیش معده و سنگدان زمانی رخ می دهد که این اندام ها توسط بستر ، شن ، فیبر زیاد یا مواد خارجی مانند تکه های چوب و کیسه های پلاستیکی پر شوند . همچنین با قرار دادن علوفه های خشک بلند در اختیار آن ها به خصوص جوجه ها زمینه را برای یبوست فراهم می کنیم. همچنین یکی ازبهترین روش ها برای پیشگیری از بیماری های کمبود تغذیه ای ترتیب دادن جیره ای مناسب با توجه به سن پرنده و فاکتور های محیطی و ... می باشد بنابر این با در نظر گرفتن اصول مدیریتی می توانیم از تلفات ناشی از این سندرم ها بکاهیم

منبع http://www.skhass.org

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 16:24 |

انواع ویتامین ها و خواص آنها
ویتامین B
برای برقراری تعادل عصبی و نظم سوخت و سوز بدن ضروری است .
آثار کمبود ویتامین : کمبود این ویتامین در بدن باعث اختلال در دستگاه گوارشی و اعصاب می شود و ممکن است موجب روماتیسم شود .
منابع ویتامین : این ویتامین در سیر - زرده تخم مرغ - جگرسیاه - لبنیات .
ویتامین B1
در تنظیم اعمال تنفسی وعصبی و زدودن اختلالات عصبی موثراست .
آثار کمبود ویتامین : کبود این ویتامین باعث آماس روده -بیماری بری بری - گرفتگی عضلات - بی اشتهائی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در مخمرجو - تخم مرغ - لبنیات یافت میشود .
ویتامین B2
مهمترین عامل در رشد بدن است .
آثار کمبود ویتامین : باعث لاغری - توقف رشد -اختلالات تنفسی - بیماریهای پوستی -اختلالات گوارشی میشود .
منابع ویتامین : این ویتامین در اسفناج - شیر - سفیده تخم مرغ -آب جو یافته میشود .
ویتامین B6
در سوخت وسوز مواد گلوسیدی و غذا موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی - ضعف اعصاب - ودرد شکم میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جوانه گندم - ذرت - سبزی ها - برنج - زرده تخم مرغ - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین B12
در کم خونی ورفع عوارض عصبی موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث کم خونی و ضعف میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در زرده تخم مرغ وپسته یافت میشود .
ویتامین C
در تنظیم عمل بافتها وایجاد مقاومت در بدن بسیار موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی جلدی - ضعف شدید - درد عضلات - رخوت و سستی - نارسی های اعمال بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در لیمو - پرتقال - جعفری - کاهو - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافته میشود .
ویتامین D
در رشت وسفت شدن استخانها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث نرم شدن و کج شدن استخانها میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - زرده تخم مرغ - نارنج و نور آفتاب یافت میشود .
ویتامین E
این ویتامین باعث تقویت اعضای تناسلی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث عقیم شدن پرنده میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در جگر سیاه - زرده تخم مرغ - موز - جوانه گندم - کاهو - کلم - روغن بادام زمینی - کره یافت میشود .
ویتامین F
در رویش پرها ولطافت آنها موثر است .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد زخمهای جلدی و اختلالات در هضم غذا و پوست پوستی شدن بدن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در روغن ماهی - جوانه گندم - اسیدهای غیر اشباع یافته میشود .
ویتامین H
باعث تقویت صدا و خوش آوازی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث ایجاد مشکلات پوستی و مشکلات خواندن میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبوس کندم - زرده تخم مرغ - جگر سیاه یافت میشود .
ویتامین K
مهمترین ویتامین برای انعقاد خون است .
آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزی - ورم روده -طولانی شدن زمان انعقاد خون میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در حبوبات - گوجه فرنگی - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین P
 آثار کمبود ویتامین : باعث خون ریزیهای زیر جلدی میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در سبزی ها - لیمو - پرتقال - لبنیات - سیب زمینی یافت میشود .
ویتامین PP
باعث تقویت دستگاه گوارشی میشود .
آثار کمبود ویتامین : باعث بیماری پلاکر میشود .
منابع این ویتامین : این ویتامین در  جگر سیاه - سیب زمینی - نخود یافت میشود .
اگر پرنده ای این ویتامین ها را به طور کامل در بدن داشته باشد و ما با دستو غذائی مناسب این ویتامین ها را در اختیار او قرار دهیم هیچ موقع مریض نشده وطول عمر زیادتری خواهد داشت

                                                                                         به نقل از تالار قناري پرشين بلاگ.

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 16:11 |

بیماری های مشترک بین انسان و طیور
بیماری های مشترک، بیماری هایی هستند که قابل انتقال بین انسان و حیوانات هستند. بچه های جوان و بزرگسالان پیر و افرادی که دچار فقر ایمنی هستند، بیشتر در معرض این گونه بیماری ها هستند. افرادی که فقر ایمنی دارند مانند کسانی که به بیماری های سرکوبگر ایمنی دچار هستند (ایدز) و یا کسانی که از دارو هایی که باعث ایجاد فقر ایمنی می شود (کورتون ها)، بیماری سرطان و یا کسانی که جنین سقط کرده اند، می باشد.
فهرست برخی از بیماری هایی مشترک ارایه میگردد:
کلامیدیوز Chlamydiosis، سالمونلا Salmonellosis، کمپیلو باکتر Campylobacteriosis، نیوکاسل New castles، آلوئولیت آلرژیک Allergic Alveolitis ، مایکوباکتریوم Mycobacteriosis (Avian Tuberculosis) ، آنفولانزا Influenza، ژیاردیا Giardia و کریپتوسپوریدیوز Cryptosporidiosis.

کلامیدیوز:
عامل این بیماری کلامیدیا پسیتا است و یک باکتری داخل سلولی می باشد. این بیماری در خانواده طوطیان و انسانها سیتاکوزیس نامیده می شود. این بیماری در طوطی سانان تب پاروت هم نامیده می شود.
این بیماری علاوه بر انسانها و پرندگان، در گاوها، گوسفندان و خوک ها هم مشاهده می شود. اکثر انسان های که به این بیماری دچار می شوند، طوطی و یا کبوتر ویا بوقلمون در خانه نگه داری می کنند. این بیماری همچنین از انسانی به انسان دیگر هم منتقل می شود.
بزرگترین گونه ای که توانایی ایجاد بیماری را دارند از انسان و پرنده ها ایجاد شده است. گونه های که در موجوادات دیگر یافت شده است اغلب موجب بیماری نمی شوند.
عفونت از طریق مدفوع، ادرار، بزاق، ترشحات چشم و بینی و گرد و غبار پر ها منتقل می شود. این عفونت از طریق تنفس و یا خوردن دگر پرنده ها و یا انسان منتقل می شود. از طریق تخم نیز ثابت شده است که در مرغابی ها و غاز ها و بوقلمون ها منتقل می شود. دوره کومون این بیماری در پرندگان بین چندین ماه تا چندین سال متغیر است.
در پرندگان این بیماری با التهاب چشم ها و سختی در تنفس و ادرار سبز همراه است. ولی این بیماری همیشه در پرندگان همراه نشانی های خاصی نیست، این گونه پرندگان ناقل این بیماری هستند. هرگونه استرس وارد شده به پرندگان از قبیل استرس حمل و نقل، تغذیه ضعیف، بیماری های دیگر، ضعیف بودن عملکرد تهویه ها ویا تخم گذاری موجب بیدار شدن این باکتری وایجاد بیماری همراه است.
معمولا انسان ها در اثر ذرات عفونی معلق در هوا دچار التهاب می شوند. دوره کومون این بیماری در انسان بین 5 تا 14 روز است. علائم عمومی این بیماری در انسان تب آنفولانزایی، اسهال، لرزش، کونژکتیویت و زخم شدن گلو می باشد.
تست های تشخیصی متعددی وجود دارد ولی بهترین تست برای ردیابی این بیماری P.C.R است و حساسیت زیادی دارد.
داروهای مناسب این بیماری تتراسایکلین و داکسی سایکلین است. در انسان به مدت 3 هفته و در پرنده ها 45 روز تحت درمان قرار می گیرند.

سالمونلا:
سالونلا یک باکتری گرم منفی است که در انسان و پرنده ها و سایر حیوانات ایجاد بیماری می کند. این باکتری می تواند در خاک و آب مدت های زیادی زنده بماند.
تعداد زیادی از سروتایپ های سالمونلا که توانایی بیماری زایی دارند، شناخته شده است. تمامی سروتایپ ها قادرند در غذا ایجاد سم کرده و غذا را مسموم نمایند. وجود خود سالمونلا و سم تولید شده آنها، هر دو می تواند ایجاد بیماری کند.
بیماری سالمونلا در پرنده ها می تواند از طرق، خوردن غذا های آلوده ، آب و تخم مرغ های حاوی سالمونلا و یا از طریق پوسته تخم مرغ روی دهد. این باکتری ممکن است در مرغ ها و یا کبوتر ها باشد ولی آنها در ظار سالم هستند. عفونت در پرنده ها همراه با سستی، از دست دادن اشتها، نخوردن آب و گسترش آرتریت همراه است. در طوطی ها ممکن است که اسهال خونی ، افسردگی شدید ، افزایش سلول های سفید خون و سرانجام مرگ را در پی داشته باشد.
اغلب انسان هایی که به این بیماری دچار می شوند به دلیل آلودگی غذا به این باکتری و مخصوصا غذا هایی که از پرندگان خانگی و محصولات آنها تهیه شده است، می باشد. برای مردم دوره کومون این بیماری 6 تا 72 ساعت است. استفراغ، اسهال خونی، تب و کم آبی بدن از عوارض این بیماری است. بازگشت سلامتی در این بیماری 2 تا 4 روز است. سالمونلا از طریق انسان به انسان نیز می تواند منتقل شود. انسانهای آلوده به سالمونلا نیز می توانند سبب بیماری در پرنگان شوند.
تشخیص این بیماری در پرنده زنده مشکل است چون که پرنده ها به صورت متناوب دچار می شوند. آزمایشهای کشت میکروبی از کلواک و مدفوع در تشخص بیماری بسیار کمک کننده است.
درمان پرندگان آلوده به این بیماری توسط آنتی بیوتیک های قوی که در آزمایشهای کشت میکروبی حساسیت آنها تعیین شده است برای 3 تا 5 هفته صورت می گیرد. پرنده هایی که خوب می شوند ممکن است ناقل و حامل سالمونلا شوند.

منبع http://www.canaryalireza.ir

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 15:53 |

سهره طلايي

 

 نام راسته : passeriformes

نام خانواده : fringillidae

نام علمي : carduelis carduelis

نام انگليسي : European goldfinch

ساير نام هاي محلي : سهره معمولي ، سهره

 

مشخصات عمومي :

پرندگاني کوچک جثه و اندکي کوچک تر از گنجشک خانگي با دم چنگالي شکل و منقار مخروطي و نسبتاً باريک ، دمگاه سفيد رنگ ، صورت قرمز رنگ ، پس سر سياه رنگ ، گونه هاي سفيد  ،گرده قهوه اي يا خاکستري ، بال هاي سياه رنگ با نوار زرد کاملاً مشخص در بال ها ، سينه اي به رنگ  نخودي و پا هاي تيره رنگ هستند .

زير گونه اي از سهره طلايي با نام سهره طلايي سر خاکستري ( Grey-headed goldfinch ) و با نام محلي سهره حلب در شرق ايران يافت مي شود که فاقد رنگ سياه و سفيد در سر بوده و گرده و سينه خاکستري رنگ و صورت قرمز رنگ و منقاري مخروطي و اندکي بلند تر از سهره معمولي دارد .

 

مشخصات پرنده نر و ماده :

پرنده نر و ماده بسيار شبيه به يکديگر هستند با اين تفاوت که رنگ قرمز صورت در پرنده نر وسعت بيشتري داشته و از لبه عقبي چشم ها نيز فراتر مي رود در حالي که در پرنده ماده رنگ قرمز صورت تا ميانه هاي چشم مي رسد . همچنين به طور کلي منقار پرنده نر نسبت به منقار پرنده ماده بزرگ تر مي باشد . 

 

پرنده نر

 

پرنده نر ( به گستردگی رنگ سرخ صورت تا عقب چشم ها توجه شود )

 

صورت پرنده ماده ( گسترش رنگ قرمز تا وسط چشم )

 

سهره معمولی سر خاکستری ( حلب )

 

مشخصات پرنده جوان :

پرنده جوان فاقد رنگ قرمز ، سياه و سفيد در سر بوده و در قسمت  سينه داراي رگه رگه هايي تيره رنگ مي باشد .

 

 

پرنده جوان

 

 تغذيه :

خارج از فصل توليد مثل از انواع دانه ها تغذيه مي کند و در فصل توليد مثل علاوه بر دانه ها از حشرات نيز تغذيه مي نمايد . بهترين غذا براي نگهداري اين پرنده در قفس شاه دانه است ولي مي توان جوجه ها را از همان ابتدا به خوردن ارزن يا کتان عادت داد .

 

پراکنش :

در کشور ما به جز رد نواحي محدودي از جنوب شرق در ساير نواحي به تعداد نسبتاً فراوان ديده شده و توليد مثل نيز مي کند .

 

 

رنگ قرمز : محل زاد و ولد و محل زمستان گذران

رنگ آبی : محل زمستان گذران

 

محل زندگي :

 درجنگل ها ، دره هاي پوشيده از درخت ، اطراف رودخانه ها ، پارک ها و کشتزارها و ساير نواحي مستعد تا ارتفاع 2000 متري زندگي مي کند .

 

آواز :

آواز اين پرنده بسيار دلنشين و متنوع بوده و مخلوطي از آواز ساير سهره ها نيز در آن شنيده مي شود .

بخش هايي از صداهاي اين پرنده به شيوه فونتيک :

Tipi tipi tipi tipi teu teu teu teu

tooee

 

هيبريد :

سهره طلايي قابليت تلقيح با انواع سهره ها از قبيل سهره معمولي ، سهره زرد ، قناري و ... را داراست .

 منبع  www.iraniansongbirds.blogfa.com

+ نوشته شده توسط عرفان آقاداداشی در پنجشنبه سوم آبان 1386 و ساعت 14:43 |